A Xuntanza

Pois si, queremos que sexa máis doado estar ao día das nosas actividades e propostas.

Desde xa podedes seguir á Asociación Veciñal A Xuntanza (@avaxuntanza) en twitter.

Seguídenos!!

Nestas semanas tivemos unha reunión coa concelleira María Castelao, responsable de Parques e Obras.

Ademáis de lembrarlle que a limpeza do talude das monxas e a poda das árbores das nosas rúas é algo imprescindible e que debe facerse periódicamente, que nos gustaría ter algún contedor para o lixo nas saídas dos parques ou que conviría arranxar a ruela da Tafona, o noso principal obxectivo era amosarlle a nosa proposta para o edificio que se está a rehabilitar no parque de Belvís.

Tal e como nos o vemos, esa antiga curtidoría representa unha oportunidade excepcional para poñer en valor ese espazo patrimonial singular que é este noso parque e, a un tempo, dotar nel algún servizo para os seus usuarios e, mesmo, converter a zona nun recurso que apoie ao noso tecido económico e as tarefas de conservación e rehabilitación do noso patrimonio.

Aínda que hoxe non o pareza, o certo é que esta zona foi noutro tempo algo bastante semellante ao que hoxe chamaríamos un “polígono industrial”. En efecto, o rego do Cancelón -antes chamado das Tripeiras- deu acollida durante séculos a instalacións de curtido e preparación de coiros e aos “matadoiros” que subministraban carne á cidade. Co tempo, aquelas infraestruturas ao aire libre -a cotío denunciadas por noxentas, por contaminar as augas de rego das moitas hortas e agros das proximidades ou, simplemente por afear a principal entrada da cidade- acabaron desaparecendo e trasladándose a outras zonas.

Quedaron non obstante dous testemuños ben visibles desta historia, a fábrica hoxe convertida en Centro de Interpretación Ambiental e esta que hoxe se está a rehabilitar.

Tal e como nos o vemos, este edificio ben podería acoller unha pequena mostra permanente -nada complicado, se cadra bastarían uns sinxelos paneis nas paredes- dedicada a contar esta historia e a lembrarnos a relevancia que este sector industrial tivo no pasado da nosa cidade. Ao tempo, podería centrarse na posta en valor e divulgación do artesanado -tradicional e contemporáneo- a través de mercadiños periódicos, encontros de artesáns, obradoiros para todas as edades… cousas pouco complicadas pero que dean vida ao espazo ao tempo que apoian o esforzo daqueles que hoxe teñen na artesanía a súa forma de vida (e no barrio temos unha morea artesáns).

Queremos, xa que logo, non un simple bar senón unha infraestrutura cun proxecto cultural que tamén dea servizo ao barrio pois é un recurso que debe e pode axudarnos a crear riqueza (social, cultural e económica). Evidentemente unha pequena cantina e uns servizos para os visitantes e usuaris do parque serían imprescindibles e poderían axudar ao sostemento económico do proxecto cultural.

• A do Cruceiro: tratase de repoñer o pavimento pero «en absoluto incide no tráfico e mobilidade da zona e menos no comercio da Rúa de San Pedro e Concheiros».
• A de Quiroga Palacios: concordamos na súa urxencia e necesidade, aínda que non nos quedou claro se aproveitaremos para darlle pulo á rua no económico e habitacional -promover a modernización e accesibilidade das vivendas-. Será, no mellor dos casos, o ano que ven.
• As outras (Concheiros…): en lista de agarda, polo de agora son proxectos limitados ao arranxo; haberá que insistir nos outros aspectos.
• A Rúa de San Pedro: xa coñecedes a nosa posición a este respecto. Obra si, pero mellor mobilidade tamén. A sensación a este respecto é un tanto ambigüa: mellorarase o espazo peonil -algo comprometido polo proxecto presentado no seu día por María Pardo-, reducirase a tonelaxe dos vehículos, de feito e con vixilancia  –comprometida polo Alcalde- e o resto irase vendo unha vez remate a obra.

A este respecto, queremos insistir, como o fixemos onte: o proxecto de mobilidade para esa rúa e as adxacentes -na medida en que se vean afectadas- ten que se por en marcha ao rematar a obra pero quedamos coa sensación de que non quedou clara esta necesidade tan sentida. Acordouse -dun xeito un tanto xenérico- que teremos unha reunión sobre isto en xaneiro coas concellarías implicadas.

Estes días bulen os medios coa noticia de que o Concello vai a levar a cabo un arranxo importante na Rúa de San Pedro.

Nos tivemos noticia disto hai un ano, cando o concelleiro de barrios comprometeuse a levar a cabo as nosas tres prioridades a este respecto: arranxo das beirarrúas de Quiroga Palacios e Concheiros e reparación integral da outra beirarrúa de Betanzos; nese día avisou tamén da súa intención de arranxar a Rúa de San Pedro. O tempo pasou e ata este mes non tivemos mais noticia de ningunha destas obras.

O certo é que para nos, como directiva, o arranxo desta rúa nunca foi unha prioridade estritamente falando. Non porque non fora necesario e urxente, que é algo evidente, senón porque sabemos a ciencia certa que é unha obra que non ten sentido mentres non se mellore a mobilidade do barrio; queremos que xente e vehículos teñan unha convivencia tranquila, cómoda e segura. Entendemos que sen un plan de mobilidade calquera intervención no tráfico do barrio non ten sentido e será un mero parche; tampouco un arranxo (caro ou barato) da rúa de San Pedro. E aqui falamos dunha intervención parcial que custará case medio millón de euros.

O que nos dixeron

Solicitamos a finais de setembro unha entrevista coa concelleira María Pardo; falamos con ela e o seu equipo e nos presentaron o seu proxecto.

Este implica unha remodelación integral da rúa no tramo que vai da Porta do Camiño ata o cruce coa Calzada de San Pedro. É un arranxo total: beirarrúas, calzadas, subministros… o que vemos e o que non vemos pero que é fundamental (fundamentos da caixa da rúa, canalizacións, desaugadoiros…).

Vaise levantar todo e a armar unha base sólida que abranguerá prácticamente toda a rúa, case de casa a casa, e sobre ela irán a un mesmo nivel as beirarrúas e a calzada -con distintos materiais, unhas de lousa e outra de lastro-. Para que vos fagades unha idea a cousa sería asi (http://ecomovilidad.net/madrid/continua-la-pacificacion-urbana-en-el-barrio-de-las-letras/), sen cores e sen árbores, etc… pero con beirarrúas máis anchas que agora, calzada dun único carril e zonas de carga e descarga tamén ao mesmo nivel (en formigón). Todo o tramo novo iría algo máis alto, ao nivel das beirarrúas actuais, é dicir que para entrar e sair haberá que subir/baixar unha mini rampla (como no entronque actual da Rúa do Home Santo coa Angustia).

O que supón

Segundo se nos dixo, o proxecto de obra leva consigo unha proposta para implementar unha mobilidade diferente, máis acaída a este novo espazo. Esta nova mobilidade non necesariamente implicaría unha peonalización pero indubidablemente traería consigo alguns cambios como unha significativa redución do volume, peso e número de vehículos e unha baixada da velocidade real de circulación. En fin, que se crearía o que os técnicos chaman unha zona de tráfico pacificado: pasan os vehículos que queiran pasar pero nunhas condicións que serán máis cómodas para os peóns e que, sobre todo, acabarán disuadindo ao tráfico parásito (o noso principal enimigo).

Sen esta filosofía o proxecto non ten sentido pois será gastar case medio millón de euros no que podería chegar a ser un verdadeiro ponto negro da seguridade vial.

Que nos parece?

Tal e como nós o vemos, o proxecto que se manexa é interesante para o barrio: modifica a penosa estética da rúa, descarga á veciñanza das súas casas dos ruidos e vibracións derivadas do tráfico continuo, voluminoso e pesado e aos peóns que por alí imos do perigo e abuso constante que sufrimos do transito rodado. E aínda poderíamos cualificalo como positivo se ven acompañado desas medidas -imprescindibles- de pacificación do tráfico xa que, ademáis facilitará a vida da maioría da veciñanza pois neste barrio, a mobilidade principal e básica é a pe e é evidente que as beirarrúas desta zona sufren unha agobiante saturación de peóns.

Entendemos que terá que ser avaliada o conxunto da mobilidade nesta zona e mirar que non repercuta negativamente no conxunto de rúas adxacentes pero paga a pena probar outro xeito de vivir.

Dúbidas?

Non imos negar que a peonalización desta rúa e doutras partes do barrio están nas nosas preferencias porque entendemos que temos dereito a camiñar cómoda e seguramente polas nosas rúas. Pero tamén sabemos que este é un obxectivo que pode acadarse co tempo e que entre o que hoxe temos e a peonalización hai toda unha gama de solucións que poden barallarse e probarse, porque nós o necesitamos e o noso barrio -nesta zona dúas veces Patrimonio da Humanidade- ben o merece.

Non está clara a solución a este desafío e nos gustaría unha proposta seria e integral a este respecto que non se nos presentou; entendemos, non obstante, que terá que elaborarse. No seu momento a avaliaremos.

A maiores

Parecenos importante, xa que estamos, un pequeno arranxo na Pza 8 de marzo. É algo que segundo parece está previsto na mellora da obra: quitar algunhas árbores, podar radicalmente o resto, cambear uns bancos.. o obxectivo é abrir a praza e unila á rúa para recuperar e integrar ese espazo cidadán. Mellor sería aínda a recuperación da vista histórica cara a Bonaval pero haberá que agardar.

Tamén solicitamos a restauración do Cruceiro desa praza, que é un dos mais antigos de Galicia e que está -ademais de un pouco tambaleante- alí esquecido; merece unha limpeza e consolidación así como unha posta en valor digna da súa historia e monumentalidade.

E, finalmente pedimos seriamente que non se iniciaran as obras antes do 8 de xaneiro para non danar a campaña de Nadal do noso comercio, porque a verdade é que a estas alturas ben podemos agardar uns días máis.

En calquera caso, estas e outras dúbidas que podades/podamos ter deberían quedar resoltas na reunión que solicitamos e se comprometeron a facer coa veciñanza para explicar polo miúdo a obra e a loxística (prazos, ritmos, tráfico, estacionamento alternativo para os garaxes, etc…).

En resumo

Isto é o que se nos ofreceu neste proxecto. Agora só queda agardar a que se cumplan as condicions que se nos presentaron, que a execución sexa a axeitada (nós non somos técnicos) e que as solucións propostas sexan positivas, non só para un feliz resultado das obras senón tamén para o futuro da rúa e o barrio porque, francamente, non poderíamos soportar un novo arranxo en poucos anos.

Hoxe hai 25 anos que o Consello de Europa declarou o Camiño de Santiago como Primeiro Itinerario Cultural Europeo. Tamén a nós como Asociación e como veciñanza nos incumbe a súa conservación e o seu futuro.

Con este motivo, queremos facer pública unha pequena declaración que quer chamar á veciñanza a perseverar na súa conservación e aos responsables políticos a desenvolver políticas que permitan a súa sustentabilidade cara ao futuro.

Aquí podedes descargar o noso comunicado.